Φυσικά και δεν είναι όπως αναφέρω στον τίτλο του κειμένου μου, ούτε “τσουβαλιάζει” όλους τους άνδρες μαζικά και αδιακρίτως, είναι αυτονόητο αυτό, θέλω να πιστεύω. Η πατριαρχία όμως είναι σίγουρα ο εχθρός. Ξέρετε η πατριαρχία, αυτό το σύστημα, καταπιέζει όχι μόνο εμάς τις θηλυκότητες, αλλά και τους άνδρες σε πολύ μεγάλο βαθμό, μάλιστα. Γενικά αυτό το σύστημα, καταπιέζει όλα τα πλάσματα στον πλανήτη.
Και αυτό συμβαίνει επειδή ακριβώς τους έχει γεμίσει φοβίες και πιέσεις για το πως πρέπει να είναι ένας άνδρας, για το πως θα πρέπει να σκέφτεται και να συμπεριφέρεται.
Νοοτροπίες και στερεότυπα του τύπου ό,τι οι άνδρες δεν κλαίνε, δεν κάνουν “γυναικείες” δουλειές, δεν πρέπει να φοράνε ρούχα με “γυναικεία” χρώματα, ότι για να είναι πολύ άντρακλες πρέπει να “πηγαίνουν” με πολλές γυναίκες, ότι δεν αξίζουν αν δεν έχουν ένα πανάκριβο μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητο ή αν δεν βγάζουν πολλά χρήματα, ή ότι δεν είναι άνδρας κάποιος π.χ. αν δεν πηγαίνει για κυνήγι και άλλα, δείχνουν ακριβώς τον τεράστιο βαθμό της καταπίεσης, την πλύση εγκεφάλου και την χειραγώγηση που έχουν υποστεί (ειδικά αυτοί των προηγούμενων γενεών) απ’ αυτό το σύστημα που ονομάζουμε πατριαρχία, σύστημα που θέλει τους άνδρες αδίστακτους, ικανούς για κάθε βαρβαρότητα και απανθρωπιά.
Χρειάζεται πολύ δύναμη για να αναπτύξεις δική σου, ελεύθερη κριτική σκέψη και να κρίνεις ένα ένα όλα αυτά που σου έμαθαν από την κούνια σου και θέλει κότσια, θέλει συνείδηση δηλαδή, η αμφισβήτηση. Εκεί είναι η πραγματική δύναμη και όχι στα μπράτσα. Στη σκέψη, τη ψυχή, τη θέληση για αυτοβελτίωση. Η πιο ουσιαστική αλλαγή εξάλλου, ξεκινά πάντα από τα έγκατα μας.
Ποτέ δεν είναι αργά λοιπόν, για να αναπτύξουμε ελεύθερη κριτική σκέψη. Να αναθεωρήσουμε και να γίνουμε, οι καλύτερες εκδοχές των εαυτών μας. Δεν είναι ντροπή να δείχνεις τα συναισθήματα σου, τις ευαισθησίες σου. Ούτε είναι ντροπή, να μπορείς να κατανοείς τυχόν λάθη σου, εσφαλμένες αποφάσεις, αντιλήψεις, πράξεις και να ζητάς συνειδητά συγνώμη όταν πρέπει και εκεί που πρέπει.
Δεν είναι ντροπή το να είσαι ανθρώπινος, να έχεις ενσυναίσθηση και δική σου ανεξάρτητη προσωπικότητα. Η μοναδική ντροπή, είναι το μην είσαι άνθρωπος.
