0:00
*Η Νέα Θεμίσκυρα και η Χριστίνα Μαργέτη δεν εκφράζεται απαραίτητα πάντοτε από τις όποιες προσωπικές πολιτικές, κοινωνικές ή θρησκευτικές απόψεις ατόμων που γράφουν κριτική.
ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΑΡΓΕΤΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΑΚΙΑ.
Δύο κριτικές και πρόλογος από το βιβλίο της τρίτης επαυξημένης έκδοσης.
1. Ειρήνη Γαβριλάκη
Αρχαιολόγος & συγγραφέας.
«Ήδη από τη σελίδα των αφιερώσεων η συγγραφέας μας εισάγει στον κόσμο της γυναικείας συνθήκης, η οποία βιώνεται από όλες μας τραυματικά, μέσα στο πλαίσιο της πατριαρχίας που καθορίζει τη ζωή και τον θάνατο, μερικές φορές, των γυναικών.
Οι στίχοι είναι αφιερωμένοι στην αρχετυπική γυναίκα-μήτρα των ανθρώπων και της συμπερίληψης, η οποία αφενός μιλά ως πρόσωπο η ίδια και αφετέρου επιβάλλεται μέσω των αρχέγοντων στοιχείων που επανέρχονται στο κείμενο: το καθαρτήριο νερό, μία μήτρα-πηγή ζωής, μια θάλασσα-αρχή των πάντων και υλικού των συγκοινωνούντων δοχείων· η δυνατή φωτιά της καταστροφής και ταυτόχρονα της αναγέννησης, το απόλυτο δώρο του Προμηθέα στους ανθρώπους.
Οι μυθικές γυναίκες-δέντρα του ποιητικού κειμένου παραπέμπουν στις ρίζες του πολιτισμού, αυτές που πρέπει να αξιοποιηθούν ώστε να αλλάξει η συνθήκη. Ο τόπος που υπόσχεται το βιβλίο, ένας τόπος, Επαγγελίας χωρίς κινδύνους και παράλογους θανάτους ή προφάσεις εν αμαρτίαις, είναι ο τόπος που δημιουργείται από τη συμπερίληψη και την Ελευθερία. Θυμίζει τον τόπο που δημιουργήθηκε στο “Θάνατος στη Βενετία”, όταν ο ήρωας συναντήθηκε με το κάλλος.
Τα ονόματα των μυθικών γυναικών προς το τέλος της συλλογής συνδέονται με τα ονόματα της αφιέρωσης, στις αρχικές σελίδες. Έτσι δημιουργείται ένας κύκλος στο κείμενο, μέσω μιας τομής στον χρόνο που ουσιαστικά δεν υπάρχει, εφόσον οι ατομικές ιστορίες είναι ίδιες κι εφόσον δεν σημειώνονται πουθενά οι διαφορές ή δεν λαμβάνονται υπόψη οι διαφορετικότητες.
Αυτός ο σωματοποιημένος κύκλος που θα μπορούσε να ταυτίζεται με τον κύκλο της ζωής, τον άρρηκτα συνδεδεμένο με τις γυναίκες, ενίοτε γίνεται κύκλος του θανάτου, όταν αυτές, η Γυναίκα, λοιδορείται και ευτελίζεται».
*Η κα Ειρήνη Γαβριλάκη έχει συγγράψει πέντε βιβλία με τους εξής τίτλους: Από το υλικό που φτιάχνονται οι κούκλες (εκδόσεις Αστάρτη), Οι νύχτες πριν (Ελευθεριακές Εκδόσεις Ναυτίλος, Θεσσαλονίκη), Κήποι, Αισθήσεις κι ένας αφηγητής και Μαθήματα Tango (εκδόσεις 24 γράμματα). Έχει επίσης επιμεληθεί τρία βιβλία των μελών της Ομάδας Φιλαναγνωσίας Ρεθύμνου: Ανάμεσα στις γραμμές, Με δυο βότσαλα στο στόμα και Υλικά δομής (υπό εκτύπωση). Επιμελείται βιβλία και κείμενά της βρίσκονται σε συλλογικούς τόμους και ποιητικές ανθολογίες.
2. Ρούλα Σκούταρη
Εκπαιδευτικός & ποιήτρια.
«Ύμνος στις Αμαζόνες!
Ύμνος στις Προγόνισσες!
Έτσι θα ονόμαζα αυτή την ποιητική σύνθεση της Χριστίνας Μαργέτη. Ένας ποιητικός λόγος που κινείται μεταξύ της καταγγελίας της πατριαρχίας, της αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας και της εξύμνησης των αγώνων των Αμαζόνων για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους, των δικαιωμάτων του φύλου τους κι όλων των γυναικών.
Ας σκύψουμε όμως πάνω στην ποιητική σύνθεση της Χριστίνας Μαργέτη κι ας δούμε κάποια πράγματα πιο συγκεκριμένα.
Η σύνθεση αυτή αποτελείται από πέντε μέρη.
Στο πρώτο μέρος, έχουμε μια νοερή συνάντηση της ποιήτριας με την προγόνισσα Αμαζόνα. Μια συνάντηση που φέρνει μνήμες – μιας άλλης ίσως ζωής – μια συνάντηση που προκαλεί συναίσθημα, που οδηγεί στην αναγνώριση και την κατανόηση και από τις δυο πλευρές.
Στο δεύτερο μέρος, έχουμε κορύφωση των αναμνήσεων και των ακόλουθων συναισθημάτων, σ’ ένα υπερβατικό επίπεδο. Μια «άλλη» ζωή, σ’ έναν άλλο τόπο και χρόνο, σε μια ευτυχισμένη κοινωνία γυναικών, Αμαζόνων. Ιδανικός τόπος η Θεμίσκυρα, η Πολιτεία των Αμαζόνων κι ιδανικός χρόνος, η εποχή που ζούσαν κυρίαρχες κι ανεξάρτητες.
Στο τρίτο μέρος, η ποιήτρια αποπειράται μια νοερή ιστορική αναδρομή από την πορεία των Αμαζόνων προς τη Δύση και τελικά την άφιξή τους στη Θεμίσκυρα, όπου έζησαν χρόνια και χρόνια ξένοιαστα κι ευτυχισμένα. Όμως, η ευτυχία αυτή διακόπηκε από τους Έλληνες κατακτητές, που κατέλυσαν την Πολιτεία τους, καταπάτησαν βάναυσα τις αξίες τους και αλλοίωσαν την ιστορία.
Τέταρτο μέρος. Ποιητικό δράμα θα ονόμαζα το μέρος αυτό, όχι τόσο με την έννοια του τραγικού αλλά κυρίως με την έννοια της δράσης (δράω-ω, στην αρχαία ελληνική γλώσσα). Περιγραφές μαχών για την προάσπιση της Τροίας, για την προάσπιση της ίδιας της ύπαρξης των Αμαζόνων. Κι όπως πάντα, η ίδια αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας από τον πατριαρχικό κόσμο. Όμως, όποιες πεθαίνουν μαχόμενες, δεν ηττώνται ποτέ. Και τις ψυχές τους κουβαλούν σε άλλους τόπους, σ’ άλλες ζωές.
Στο πέμπτο μέρος, η ποιήτρια όχι μόνο αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια αλλά συνδέει το τότε με το σήμερα, την ιδανική Πολιτεία των Γυναικών της εποχής των Αμαζόνων, με τους σημερινούς αγώνες για την απελευθέρωση των γυναικών και όλων των καταπιεσμένων πλασμάτων της γης. Τιμή και διθύραμβος, ύμνος μεγαλειώδης για κείνες τις γενναίες γυναίκες, που αγωνίστηκαν τότε να κρατήσουν την Πολιτεία τους και στις μέρες μας, φωτίζουν τους αγώνες μας για δικαιώματα κι ελευθερίες.
Η ποιητική αυτή σύνθεση της Χριστίνας Μαργέτη, διθυραμβικά κι αριστοτεχνικά γραμμένη, διαθέτει όλα τα στοιχεία μιας εξαίρετης καταγραφής της ζωής και της πορείας των Αμαζόνων αλλά και της σύνδεσής τους μ’ εμάς, τις γυναίκες του πατριαρχικού κόσμου, που υψώνουν το ανάστημά τους κι ακολουθούν τα χνάρια των αγώνων και των ιδανικών τους. Το υπερβατικό στοιχείο σμίγει με την ιστορική αναδρομή, οι θύμησες με την ιστορική αλήθεια, η παραχάραξη της ιστορίας με την αποκατάσταση της και με τους πολύπλευρους αγώνες για ανεξαρτησία και λευτεριά.
Η ποιήτρια, με μοναδική ευαισθησία, συνδέει βιώματα και συναισθήματα, θλίψεις και αγώνες, χαρές και αγωνίες. Συνδέει το χθες με το σήμερα και το αύριο, με την υπόσχεση για έναν κόσμο καλύτερο για όλες τις γυναίκες κι όλα τα πλάσματα. Με έμπνευση και όραμα, μας οδηγεί νοερά σε μια νέα, καλύτερη και πιο ευτυχισμένη ζωή, πάντα με οδηγό τις προγόνισσες, με οδηγό τις Αμαζόνες».
*βιογραφικό της κας Ρούλας Σκούταρη
“Γεννήθηκα στις 21 Αυγούστου 1964 στην Αθήνα. Σπούδασα Κοινωνιολογία στην ΠΑΝΤΕΙΟ και παρακολούθησα μεταπτυχιακό σεμινάριο στην ίδια σχολή με θέμα την Κοινωνική Ανάπτυξη. Από το 1988 έως σήμερα, έχω διδάξει σε διάφορα Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας μας και έχω υπηρετήσει με απόσπαση στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.
Έχω εκδώσει επτά ποιητικές συλλογές με τίτλους “Όψεις”, “Του Έρωτα και του Θανάτου”, “Τα Κόκκινα Φεγγάρια”, “Κατάθεση Ψυχής”, “Ερωτικά και Λυρικά” ,”Της Κατάνυξης” και “Της αγάπης και της περίσκεψης”.
Έχουν δημοσιευθεί ποιήματά μου σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά της Αθήνας και της επαρχίας.
Είμαι μέλος και έχω ενεργή δράση στο φεμινιστικό κίνημα από τα φοιτητικά μου χρόνια. Υπήρξα ιδρυτικό μέλος συλλογικοτήτων και δημιουργός του Φεμινιστικού Δικτύου και της φεμινιστικής λίστας. Επίσης, έχω συμμετάσχει σε διάφορες συλλογικότητες του κινήματος ομοφυλόφιλων, είμαι υποστηρίκτρια της «Greenpeace» και δράσεων της «Διεθνούς Αμνηστίας». Έχω πάρει μέλος ως ομιλήτρια, παρουσιάστρια ή συντονίστρια σε διάφορες ημερίδες, σεμινάρια και συνέδρια καθώς και σε συνεντεύξεις στην τηλεόραση, σε εφημερίδες, περιοδικά και πρακτορεία ειδήσεων. Έχω γράψει διάφορα κείμενα προβληματισμού και λογοτεχνικά κείμενα, τα οποία είναι δημοσιευμένα στην προσωπική μου ιστοσελίδα.
Πρόλογος
Στάθης Λιώτης
Δάσκαλος φωνητικής, συγγραφέας, κριτικός θεάτρου & λογοτεχνίας.
«Έχει ένα ιδιαίτερο ύφος γραψίματος η Μαργέτη, που δε θα ήθελα να το κατατάξω κάπου. Ας μου επιτραπεί ο όρος «Μαργετισμός»!
Απλή και κατανοητή γραφή, που για μένα είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα. Στρωτός ο λόγος της, με καλή χρήση της ελληνικής γλώσσας. Αντλεί τα θέματα της από την ελληνική ιστορία και τη μυθολογία, και με εφηβικό ενθουσιασμό ορμά να στηλιτεύσει τα κακώς κείμενα της ιστορίας και να προστατεύσει όλους τους αδικημένους – ιδίως το γυναικείο φύλο. Πολλές φορές πέφτει σε υπερβολές στην προσπάθειά της να αποκαταστήσει την αδικία, όμως συγχωρείται γιατί έχει καλές προθέσεις!
Αξίζει, λοιπόν, κάποιος να διαβάσει την ποίηση της Μαργέτη, αρκεί να καταφέρει να μπει στο δικό της κόσμο και να αφουγκραστεί την αγωνία της για έναν κόσμο καλύτερο και χωρίς αδικίες».
*Bιογραφικό του κ. Στάθη Λιώτη
Ο Στάθης Λιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του τμήματος ΄Μουσειοπαιδαγωγικής εκπαίδευσης΄του πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Είναι αριστούχος διπλώματος μονωδίας και θεατρικών σπουδών. Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στο Βόλο όπου διδάσκει μάθημα τραγουδιού, θεάτρου, φωνητικής και ορθοφωνίας. Εχει τελειώσει υποκριτική στην σχολή της Μιμης Ντενίση και διδάσκει, ορθοφωνία, διαφραγματικες αναπνοές, αγωγή λόγου, εκμάθηση ρόλων και ανεβάζει παραστάσεις, σε όλη την Ελλάδα και κάνει και περιοδίες.
Από ηλικίας 16 ετών ασχολείται με την ποίηση και τη λογοτεχνία και έχει βραβευθεί δύο φορές για την ποίησή του στον α΄διαγωνισμό ποίησης του δήμου Αμαρουσίου το 1994 καθώς και το 1995 σε παναθηναικό διαγωνισμό ποίησης του δήμου Αθηναίων με πρόεδρο της κριτικής επιτροπής την Άννα Σικελιανού. Επαίνους για το έργο του έχει δεχθεί από πολλούς σημαντικούς λογοτέχνες όπως ο Βασίλης Βασιλικός,ο Μιχάλης Σταφυλάς,ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος και άλλους.Το 2003 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο διηγημάτων του με τίτλο “Και στο θάνατο, Ζωή” που έγινε δεκτό με ευμενή σχόλια.Είναι τακτικό μέλος στον Φιλολογικό Σύλλογο Παρνασσού, στην Εταιρεία Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος και στην Πανελληνια Ένωση Λογοτεχνών, στην Αθηνα. Από τις εκδόσεις Όστρια κυκλοφορεί η νέα του ποιητική συλλογή “Στην καρδιά μου γράφει Ελλάδα”
ΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ.
Από τον πρόλογο του βιβλίου
[…] Σε διάβασα Χρήστο μου όπως τη λέξη φυλακή αυτή καθαυτή. “Φυλάσσω” είναι το ρήμα της και εύχομαι να σε διαβάσουν κι άλλοι για να θυμούνται ότι ο προορισμός της λέξης είναι να φυλάει τους ανθρώπους από ανθρώπους. Κανείς δεν έσωσε τον κόσμο σκοτώνοντας τα όνειρα για να εξαφανιστούν οι εφιάλτες και οι κληματαριές…
Λιάνα Κανέλλη, θέρος 2007.
*Η Λιάνα Κανέλλη είναι δημοσιογράφος, δικηγόρος και πολιτικός, βουλεύτρια του ΚΚΕ. Είναι από τις πιο γνωστές τηλεοπτικές παρουσίες της ελληνικής δημοσιογραφίας, με έντονο και μαχητικό λόγο. Έχει επίσης εκδώσει βιβλία και υπήρξε εκδότρια του περιοδικού «Νέμεσις». Βουλή των Ελλήνων +1
[…] Τώρα που διαβάζω αυτά τα ποιήματα μου μοιάζουν σαν ένα χαμόγελο αγάπης για τον κόσμο. Ω, μην τρομάζετε. Δεν είναι ένα ύπουλο χαμόγελο, από αυτούς που η κοινωνία τους θεωρεί τέρατα, αλλά ένας μορφασμός, που κρύβει απελπισία και καλοσύνη. Που στάζει φαρμάκι. Ένα ανθρώπινο κάλεσμα σε βοήθεια ή κάτι πιο τρυφερό σαν το “Μη με λησμονεί”. […]
Όταν γράφουν οι πρώην κρατούμενοι, πάντα θυμάμαι την βιογραφία του Ζαν Πωλ Σάρτρ για τον Ζαν Ζενέ. “Άγιος Ζενέ: Κωμωδός και μάρτυρας”. Αυτόν θυμάμαι, όταν διαβάζω τα γραπτά του Κοεμτζή, του Πετρόπουλου, του Χρήστου Ρούσσου και τόσων άλλων. Ο Χρήστος Ρούσσος γλιστράει από την Ηθική του Κακού προς μια ζοφερή αλήθεια, λες και πιστεύει ότι από τα κατασκότεινα κελιά μπορεί να ανατείλει και η ελπίδα και η ομορφιά.
Ο Χρήστος Ρούσσος έχει ένα ταλέντο αλλά και όλη του η ζωή προικοδοτήθηκε με μια άγρια προίκα. Το ότι καταφέρνει αυτήν την προίκα του Κακού να την μεταστοιχειώνει σε Καλό είναι η μεγάλη του αρετή και η μεγάλη του αλήθεια.
Γιώργος Λιάνης.
*Ο Γιώργος Λιάνης είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας και πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τον πολιτισμό, τη λογοτεχνία και την τέχνη, ενώ έχει διακριθεί για τις συνεντεύξεις και τα δημοσιογραφικά του αφιερώματα.
ΤΑΧΤΣΗΣ- ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ
ΤΑΚΗ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ.
Παρουσίαση στον Τύπο.
Το βιβλίο παρουσιάστηκε στην Athens Voice, η οποία το περιγράφει ως πορτρέτο μιας ξεχωριστής συγγραφικής προσωπικότητας. Η παρουσίαση επισημαίνει ότι στις σελίδες του συνυπάρχουν ποιήματα, περιστατικά από τη ζωή του Ταχτσή και κοινωνικά θέματα της αθηναϊκής ζωής. Η προσέγγιση του Σπετσιώτη δεν περιορίζεται σε μια συμβατική βιογραφία, αλλά επιχειρεί να φωτίσει τον άνθρωπο και την εποχή του.
Πηγές δημοσίευσης:
Athens Voice – Παρουσίαση του βιβλίου «Ταχτσής – Δεν ντρέπομαι».
LiFO – «Η σκόρπια δύναμη: περιστατικά και πρόσωπα που σημάδεψαν την queer ιστορία της Αθήνας», με αναφορά στο βιβλίο και στη σημασία του.
ΈΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟΝ ΩΚΕΑΝΟ, ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ
ΦΕΛΙΠΕ ΠΙΚΑΝΟ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ.
Μετάφραση στην ελληνική γλώσσα Λύο Καλοβυρνάς.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναφορές στην έκδοση των πρώτων μυθιστορημάτων του, στις αλλαγές εκδοτικών συνεργασιών και στις διαφωνίες που προέκυψαν όταν τμήματα ενός έργου του παραλείφθηκαν από την τελική έκδοση. Η κριτική επισημαίνει επίσης ότι ορισμένες εκτενείς περιγραφές και προσωπικοί στοχασμοί απομακρύνουν την αναγνώστρια / αναγνώστη από την κεντρική αφήγηση. Σε κάποια σημεία, ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας παρουσιάζει τον εαυτό του θεωρείται υπερβολικά αυτάρεσκος.
Παρά τις αδυναμίες που εντοπίζει, το Publishers Weekly αναγνωρίζει την αξία του βιβλίου ως μαρτυρίας μιας περασμένης εποχής. Ιδιαίτερα οι αναγνώστριες /αναγνώστες που γνώρισαν ή ενδιαφέρονται για την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της κοινότητας εκείνων των δεκαετιών είναι πιθανό να εκτιμήσουν τις αναμνήσεις του Πικάνο.
Πηγή: Publishers Weekly, 3 Μαρτίου 1997. Κριτική της πρωτότυπης αγγλόφωνης έκδοσης.
ΣΜΠΑΡΑΛΙΑ
ΝΤΟΥΙΓΚΟΥ ΑΣΕΝΑ ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ.
Μετάφραση στην ελληνική Νίκη Σταυρίδη.
Η κριτική του τουρκικού λογοτεχνικού εντύπου K24.
Στην κριτική του με τίτλο «Η ανασυγκρότηση της σεξουαλικής ταυτότητας στο Σμπαράλια», ο Hulusi Çakmak εξετάζει το μυθιστόρημα ως μια ιστορία προσωπικής αναζήτησης και περιθωριοποίησης. Αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η συγγραφέας φωτίζει τις συνέπειες της πατριαρχικής αντίληψης και την αγωνιώδη προσπάθεια ενός ανθρώπου να αποδεχθεί τον εαυτό του. Η κριτική επισημαίνει ότι η ιστορία ξεπερνά τα όρια μιας προσωπικής ερωτικής περιπέτειας και αποκτά ευρύτερη κοινωνική διάσταση, καθώς φέρνει στο προσκήνιο εμπειρίες ανθρώπων που ζουν κρυμμένοι πίσω από τις κοινωνικές συμβάσεις.
Πηγή: K24, Hulusi Çakmak, 13 Οκτωβρίου 2022. Κριτική του πρωτότυπου τουρκικού έργου Paramparça.
ΜΗΔΕΙΕΣ ΚΑΙ ΚΛΥΤΑΙΜΝΗΣΤΡΕΣ
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΕΤΡΕΛΗ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ.
Γυναικών κραυγή: άχρονη και διαχρονική
Στο βιβλίο «Μήδειες και Κλυταιμνήστρες», η συγγραφέας προσεγγίζει μέσα από τη μυθολογία, την ιστορία και τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα, την γυναικεία εμπειρία. Με αφετηρία δύο εμβληματικές μορφές της αρχαιότητας, τη Μήδεια και την Κλυταιμνήστρα, η Σταυρούλα Πετρέλη αναδεικνύει τη διαχρονική θέση της γυναίκας, τη βία που έχει υποστεί, την κοινωνική καταπίεση και τον αγώνα της για αυτοδιάθεση και αξιοπρέπεια.
Μέσα από ποιητικά και πεζά κείμενα, το έργο της δίνει χώρο στη γυναικεία φωνή, στον έρωτα, στην επιθυμία, στον πόνο και στην ανάγκη για ελευθερία. Πρόκειται για ένα έργο που επιχειρεί να φωτίσει όσα συχνά αποσιωπήθηκαν και να αναδείξει τη γυναικεία διαδρομή μέσα στον χρόνο.
Πηγή: Πανδοχείο, «Σταυρούλα Πετρέλλη – Μήδειες και Κλυταιμνήστρες», 24 Μαΐου 2014.
ΆΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΟ ΚΕΝΟ
ΓΙΆΝΝΗΣ ΠΑΛΑΜΙΩΤΗΣ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
Βιβλιοκριτική του Χρήστου Παρίδη, LiFO, 26 Ιουνίου 2008
Ο Χρήστος Παρίδης ξεχωρίζει τη ρεαλιστική ανεπιτήδευτη γραφή του Γιάννη Παλαμιώτη, μέσα από την οποία αναβιώνει ένας ολόκληρος, σχεδόν ξεχασμένος κόσμος της Θεσσαλονίκης της δεκαετίας του 1970. Πάρκα, λαϊκές συνοικίες, χώροι διασκέδασης και χαρακτηριστικές μορφές της εποχής συνθέτουν ένα μωσαϊκό της καθημερινότητας.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον τολμηρό, βιωματικό και εξομολογητικό λόγο του συγγραφέα, που ενσωματώνει με αυθεντικότητα το ιδίωμα των ανθρώπων και των χώρων που περιγράφει. Για τον Παρίδη, η δύναμη του βιβλίου βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη λογοτεχνική αμεσότητα, που το καθιστά όχι μόνο ένα ξεχωριστό αφηγηματικό έργο, αλλά και μια σπάνια μαρτυρία για τη μεταδικτατορική Ελλάδα.
ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
ΦΊΛΙΠΠΟΣ ΑΓΓΕΛΗΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ.
Κριτικό σημείωμα του Νέστορα Ι. Πουλάκου, περιοδικό Βακχικόν, 2010
Στο κριτικό του σημείωμα για την πρώτη ποιητική συλλογή του Φίλιππου Αγγελή, ο Νέστορας Ι. Πουλάκος αναδεικνύει τον έντονα συναισθηματικό και εξομολογητικό χαρακτήρα της γραφής του. Η ποίηση του Αγγελή κινείται ανάμεσα στο πάθος και τον έρωτα, τη μελαγχολία, τον θυμό, τη μοναξιά και την απομόνωση, αντλώντας υλικό από την καθημερινότητα και τις προσωπικές εμπειρίες.
Ο κριτικός παρατηρεί ότι ο ποιητής δεν διστάζει να εκθέσει σκέψεις και συναισθήματα που ανήκουν στον ιδιωτικό του κόσμο. Ωστόσο, αυτή η προσωπική εξομολόγηση δεν απομακρύνει την αναγνώστρια / αναγνώστη. Αντίθετα, οι εικόνες και οι συναισθηματικές διαδρομές των ποιημάτων δημιουργούν χώρο για προσωπικές ταυτίσεις, καθώς η καθεμία και ο καθένας μπορεί να ανακαλύψει μέσα της / μέσα του, στιγμές και αισθήματα από τη δική της / δική του ζωή.
ΣΤΡΕΛΛΑ
ΠΑΝΟΣ Χ. ΚΟΥΤΡΑΣ & ΠΑΝΑΓΙΏΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
Βιβλιοκριτική παρουσίαση του Γιάννη Ζουμπουλάκη, Το Βήμα, 23 Ιανουαρίου 2011
Στο δημοσίευμά του με τίτλο «Ο Οιδίπους και η τρανσέξουαλ», ο Γιάννης Ζουμπουλάκης παρουσιάζει την έκδοση του σεναρίου της ταινίας «Στρέλλα», σε δημιουργία των Πάνου Χ. Κούτρα και Παναγιώτη Ευαγγελίδη.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στον τρόπο με τον οποίο το κινηματογραφικό σενάριο μετατρέπεται σε ένα αυτοτελές αναγνωστικό έργο, που μπορεί να παρακολουθήσει κανείς με την ευκολία και τη ροή ενός μεγάλου διηγήματος. Η απουσία των τεχνικών κινηματογραφικών οδηγιών και η προσαρμογή του κειμένου στην τελική μορφή της ταινίας συμβάλουν σε αυτή την αναγνωστική εμπειρία.
Ο Ζουμπουλάκης επισημαίνει επίσης τη σημασία της έκδοσης, καθώς η δημοσίευση ελληνικών κινηματογραφικών σεναρίων σε μορφή βιβλίου αποτελεί μια σπάνια και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδοτική πρωτοβουλία.
*Αξιολογήσεις και κριτικές αναγνωστριών και αναγνωστών, όπου υπάρχουν, μπορείτε να δείτε στο ηλεκτρονικό κατάστημα της Νέας Θεμίσκυρας (Store), στην ενότητα «Αξιολογήσεις βιβλίων».