0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Είμαι βαθιά θλιμμένη και συγκλονισμένη από την τραγωδία που έπληξε τη μακροχρόνια ταλαιπωρημένη Βενεζουέλα ως αποτέλεσμα των δύο πρόσφατων σεισμών. Μια χώρα που έχει υποστεί πολλές δυσκολίες, προκλήσεις και δοκιμασίες καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, αλλά παραμένει πάντα όρθια και αξιοπρεπής.
Διάβασα σήμερα στις διεθνείς ειδήσεις ότι δυστυχώς περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους σεισμούς, ότι ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων εξακολουθεί να αγνοείται και ότι οι ομάδες διάσωσης διακόπτουν πλέον τις προσπάθειες αναζήτησης… Η καρδιά μου πονάει καθώς σκέφτομαι όλες αυτές και αυτούς που έχασαν τη ζωή τους τόσο ξαφνικά και απροσδόκητα, τις οικογένειές τους, τις αγαπημένες και τους αγαπημένους τους, τη θλίψη τους, καθώς και την αγωνία εκείνων που αναζητούν οποιοδήποτε σημάδι ζωής από τις δικές τους αγαπημένες και αγαπημένους που ακόμα αγνοούνται…
Οι σκέψεις μου είναι επίσης σε όλες εκείνες, εκείνα και εκείνους που ευτυχώς επέζησαν, αλλά των οποίων τα σπίτια καταστράφηκαν — και πόση βοήθεια και υποστήριξη χρειάζονται εδώ και τώρα. Πρακτική βοήθεια όσο και ψυχολογική υποστήριξη. Το κράτος της Βενεζουέλας, σε συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα, πρέπει να φροντίσει να παρέχει άμεσα στέγη σε αυτούς τους ανθρώπους και να εξασφαλίσει την προμήθεια νερού, τροφής και φαρμάκων. Βασικά είδη πρώτης ανάγκης.
Καλώ όλες, όλους, όλα, να βοηθήσουν με όποιον τρόπο μπορούν. Η διεθνής κοινότητα πρέπει να επιδείξει την αλληλεγγύη της μέσω συγκεκριμένων ενεργειών. Είμαι βέβαιη ότι η Βενεζουέλα θα καταφέρει να ξεπεράσει και αυτό. Ελπίζω και προσεύχομαι τα θύματα να αναπαυθούν εν ειρήνη και μακάρι να μπορούσε να συμβεί ένα μεγάλο θαύμα ώστε όλα τα άτομα που αγνοούνται να βρεθούν σώα… Είθε ο κόσμος της Βενεζουέλας να είναι ασφαλής και δυνατός.
Τα συλλυπητήρια μου…