0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Η αμαζόνα είναι σύμβολο της τέλειας γυναίκας αφού διαθέτει όλες τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά της τέλειας, ελεύθερης και πραγματικά ανεξάρτητης γυναίκας. Διαθέτει την δύναμη να προασπίζεται την εαυτή της και όλα όσα αγαπά. Διαθέτει την επίγνωση, τη σοφία, τη μνήμη και την κληρονομιά της ξεχωριστής της ταυτότητας. Διαθέτει την γνώση της θεϊκής της υπόστασης. Διαθέτει την ομορφιά της μοναδικότητας της. Διαθέτει την θηλυκότητα του να νιώθει τα πιο υψηλά και ευγενή συναισθήματα τόσο για την ίδια, όσο για όλες τις θηλυκότητες, την ίδια τη ζωή και κατ’επέκταση για μια ανθρωπότητα πολύ πιο ελεύθερη και ανθρώπινη.
Δεν διστάζει να διεκδικεί και να μάχεται για τη ζωή της, τα όνειρα της, τα δικαιώματα της, απέναντι σε φαλλοκρατικές νοοτροπίες και κατεστημένο. Δεν υποτάσσεται, δεν είναι παθητική και δεν αφήνει άλλους να κυβερνούν την ζωή της, γιατί αυτή είναι η μόνη κυρίαρχος της μοίρας της και μόνο αυτή μπορεί να δημιουργεί την πραγματικότητα της. Δεν φοβάται την μοναξιά, γιατί ξέρει ότι η απομόνωση είναι αυτή που την κάνει πιο σοφή, πιο δυνατή, την εξελίσσει νοητικά και πνευματικά, την ενδυναμώνει, δημιουργεί και μεγαλουργεί.
Είναι το τέλειο Ον, το απόλυτα ευλογημένο Ον της Θηλυκής Αρχής, διότι στην πανάρχαια κοινωνία της είναι αγωνίστρια, μαχήτρια, δημιουργός, σοφή, δασκάλα, θεραπεύτρια, ιέρεια, βασίλισσα και Θεά. Και στην πανάρχαια γη της, η γυναίκα είναι και πολεμίστρια, όταν χρειάζεται, προκειμένου να υπερασπιστεί την ύπαρξη της, το σώμα και την ελευθερία της, αλλά και σοφή, δημιουργός, θεραπεύτρια, δασκάλα, ιέρεια, βασίλισσα και Θεά. Είναι τα πάντα και, άρα, είναι πλήρης! Είναι το σύμβολο της τέλειας θηλυκότητας, ακριβώς όπως είναι.
Η Θηλυκή Αρχή, ως σύμβολο πνευματικότητας, δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στην ανθρωπότητα από πουθενά αλλού, παρά μόνο από τον ευλογημένο τόπο που τη γέννησε και την εξύψωσε, αναγνωρίζοντας, αγαπώντας και τιμώντας όλες αυτές τις ιδιότητες ενιαία, χωρίς να υποτιμά, χωρίς να της στερεί, χωρίς να της αφαιρεί καμία από αυτές — ιδιότητες που αποτελούν τη μοναδικότητα της ιδιαίτερης ύπαρξής της. Η Θηλυκή Αρχή δεν θα μπορούσε να επιστρέψει στην ανθρωπότητα, παρά μόνο από την παντοτινή μητρίδα της καρδιάς της, από τα σπλάχνα που τη γέννησαν, την εξέλιξαν, την ανέδειξαν και την εξύψωσαν… Την αιώνια Θεμίσκυρα.