0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Χρόνια μας πολλά, αν και η έννοια της γυναίκας είναι τόσο ιερή που πρέπει σίγουρα να μας τιμούμε και να μας γιορτάζουμε 365 μέρες το χρόνο.
Μην ξεχνάμε όμως ότι δεν είναι μόνο μια γιορτή αλλά τιμούμε τους αγώνες όλων των θηλυκοτήτων για λευτεριά και ισότητα ενάντια στην καταπίεση, την φαλλοκρατία, την πατριαρχία. Και αυτοί οι αγώνες, μικροί ή μεγάλοι, είναι καθημερινοί.
Εύσωμες και λεπτές, με καμπύλες, χωρίς καμπύλες, με σώματα που χώρεσαν ή δεν χώρεσαν ποτέ στα μέτρα κανενός. Ψηλές μου και κοντούλες μου, με ή χωρίς μήτρα, με δύο στήθη, ένα ή κανένα —με αναπηρία ή χωρίς, νευροτυπικές ή νευροδιαφορετικές, με ψυχικές αντοχές ή και με διαλείμματα.
Ιθαγενείς, μετανάστριες, γυναίκες από κάθε άκρη του πλανήτη. Ένθεες, άθεες, αγνωστικίστριες, χριστιανές, μουσουλμάνες, βουδίστριες, και όσες ακόμα ψάχνονται.
Δεξιές, αριστερές, απολιτίκ ή επαναστάτριες. Ευκατάστατες ή μη, με προνόμια ή χωρίς ούτε ένα.
Τρανς, cis, έτερο, λεσβίες, bi, queer, μοναχικές ή μη, να μας χαιρόμαστε. Όχι παρ’ όλο που διαφέρουμε, αλλά επειδή διαφέρουμε. Όλες μας μοναδικές. Όλες μας ξεχωριστές. Μαγικές και όμορφες.
Τέλος να τονίσω κάτι αυτονόητο: ότι γυναίκα δεν σημαίνει αυτόματα και μητέρα.
Το αν θελήσει μία γυναίκα να γίνει ποτέ μητέρα είναι καθαρά προσωπική της επιλογή σύμφωνα με τη θέληση και τη ζωή της.
Σήμερα είναι εξάλλου η ημέρα της Γυναίκας. Όχι της μητέρας. Οι μητέρες έχουν άλλη παγκόσμια ημέρα αποκλειστικά ως μητέρες.
Τις τελευταίες σειρές τις γράφω για να τις διαβάζουν κάτι δημοσιογράφοι εκεί στα κανάλια (…) που παρουσιάζουν την μέρα της Γυναίκας, σαν να ήταν ένα πράγμα, η ημέρα της μητέρας…
Καταλαβαίνουμε όλες μας, την φαλλοκρατική προπαγάνδα πολύ καλά…
Χρόνια πολλά λοιπόν σήμερα σε όλες τις γυναίκες, σε όλες τις θηλυκότητες, χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους.
Να χαιρόμαστε τις εαυτές μας!