0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Η ευτυχία είναι κάτι διαφορετικό και υποκειμενικό για την κάθε ύπαρξη.
Άλλες/άλλοι νιώθουν ευτυχία μέσα από την συντροφικότητα. Έναν γάμο, την απόκτηση παιδιών, την επαφή με τα ζώα, ή μέσω της καριέρας, των ταξιδιών, την επαφή με άλλους πολιτισμούς, ή την ενασχόληση με την τέχνη, τα σπορ, τις αθλητικές δραστηριότητες πράγματα που ευχαριστούν το καθε άτομο ή ακόμα και στα πιο απλά καθημερινά πράγματα.
Όπως για παράδειγμα να ξυπνάς πολύ νωρίς το πρωί και να βλέπεις την ανατολή του ήλιου, να διαβάζεις την πρωινή εφημερίδα, να πίνεις τον καφέ σου.
Καθημερινά μικρά πράγματα και συνήθειες, που όμως για σένα, είναι σημαντικό και σε κάνουν να νιώθεις πλήρης και καλά. Και είναι εντάξει αυτό.
Ήμαστε διαφορετικές, μοναδικές υπάρξεις και δεν θα μπορούσε ποτέ φυσικά να βιώνουμε την ευτυχία όλες, όλοι, όλα με τον ίδιο τρόπο.
Άλλες/άλλοι θεωρούν ότι ευτυχία είναι μικρές στιγμές και ότι δεν διαρκούν για πολύ. Ίσως και να είναι έτσι, δεν θα αμφισβητήσω τα προσωπικά βιώματα, ούτε τις διάφορες προσωπικές εμπειρίες ανθρώπων που το πιστεύουν αυτό και το βλέπουν έτσι.
Για μένα πάντως η ευτυχία πηγάζει πρώτα από μέσα μας. Και είναι αποτέλεσμα της σταθερότητας και της συνέπειας που επιδεικνύουμε απέναντι σε μας αλλά και σε όλους τους τομείς της ζωής και σε όλα τα επίπεδα.
Όταν πραγματικά νιώθουμε πληρότητα με τις ίδιες τις εαυτές μας και τους εαυτούς μας, τότε δεν μπορεί κανένας εξωτερικός παράγοντας να μας κάνει να νιώσουμε κανενός είδους συναισθηματική έλλειψη.
Εξάλλου ευλογία και καλή τύχη είναι η ίδια η ζωή από μόνη της, η ίδια η ύπαρξη. Και αυτό αρκεί. Δεν έχουμε παρά να αναγνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε αυτό το θείο δώρο, νιώθοντας και βιώνοντας τη χαρά και την ευγνωμοσύνη του “υπάρχω” στο εδώ και στο τώρα και στο “εγώ είμαι”.