0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Η ευτυχία είναι κάτι διαφορετικό και υποκειμενικό για κάθε ύπαρξη. Άλλες/άλλοι νιώθουν ευτυχία μέσα από τη συντροφικότητα, έναν γάμο, την απόκτηση παιδιών, την επαφή με τα ζώα, ή μέσω της καριέρας, των ταξιδιών, της επαφής με άλλους πολιτισμούς, ή της ενασχόλησης με την τέχνη, τα σπορ, τις αθλητικές δραστηριότητες – πράγματα που ευχαριστούν το κάθε άτομο – ή ακόμα και μέσα από τα πιο απλά καθημερινά πράγματα. Όπως, για παράδειγμα να βλέπεις την ανατολή του ήλιου, να διαβάζεις την πρωινή εφημερίδα, να πίνεις τον καφέ σου. Καθημερινά μικρά πράγματα και συνήθειες, που όμως για σένα είναι σημαντικά και σε κάνουν να νιώθεις καλά. Και είναι εντάξει αυτό. Είμαστε διαφορετικές, μοναδικές υπάρξεις και δεν θα μπορούσαμε ποτέ φυσικά, να βιώνουμε την ευτυχία όλες, όλοι, όλα, με τον ίδιο τρόπο.
Άλλες/άλλοι θεωρούν ότι η ευτυχία είναι μικρές στιγμές και ότι δεν διαρκούν για πολύ. Ίσως και να είναι έτσι· δεν θα αμφισβητήσω τα προσωπικά βιώματα των ανθρώπων που το πιστεύουν αυτό και το βλέπουν έτσι. Για μένα πάντως, η ευτυχία πηγάζει πρώτα από μέσα μας. Και είναι αποτέλεσμα της σταθερότητας και της συνέπειας που επιδεικνύουμε απέναντι σε εμάς, αλλά και σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Όταν πραγματικά νιώθουμε πληρότητα με τις ίδιες τις εαυτές και τους εαυτούς μας, τότε κανένας εξωτερικός παράγοντας δεν μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε κανενός είδους συναισθηματική έλλειψη. Εξάλλου, ευλογία και καλή τύχη είναι η ίδια η ζωή από μόνη της. Και αυτό αρκεί. Δεν έχουμε παρά να αναγνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε αυτό το θείο δώρο, νιώθοντας και βιώνοντας τη χαρά και την ευγνωμοσύνη του «υπάρχω» στο εδώ και στο τώρα και στο «εγώ είμαι».