0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Μερικά άτομα προτιμούν τον χειμώνα, άλλα το καλοκαίρι. Στα νεότερα χρόνια της ζωής μου, μου άρεσε περισσότερο ο χειμώνας. Έπειτα, μεγαλώνοντας, αγάπησα περισσότερο το καλοκαίρι και αντιπάθησα τους χειμώνες. Μεγαλώνοντας ακόμη περισσότερο όμως, κατάλαβα ότι τελικά κάθε εποχή έχει τη δική της ομορφιά. Το φθινόπωρο τα πάντα αρχίζουν να γαληνεύουν, να αναπαύονται. Σαν να ετοιμάζονται, λες, για τον χειμώνα που θα ακολουθήσει. Αρχίζουν να κουρνιάζουν τεμπέλικα και γλυκά τα πλάσματα της γης. Αρχίζουν οι ποτιστικές βροχές που ξεδιψούν τη γη, μας νανουρίζουν γλυκά ο ήχος και η ευωδιά τους. Το δροσερό αεράκι, που κάποιες φορές γίνεται πιο έντονο. Κάποια δέντρα ρίχνουν τα φύλλα τους κατά γης και τυλίγονται ήρεμα στην ατάραχη γαλήνη της ύπαρξής τους. Έχει μια γλυκιά θαλπωρή το φθινόπωρο, σίγουρα. Στα σπίτια μας, μετά τα μέσα του Νοεμβρίου ή και στα τέλη του, αρχίζουμε να ανανεώνουμε τον χώρο μας, να τον ντύνουμε όμορφα και ζεστά με χαλιά, ριχτάρια και υφάσματα, να φέρνουμε ίσως κάποια έπιπλα πιο κοντά, να τα ετοιμάζουμε για τον χειμώνα που θα έρθει.
Έρχεται ο μαγικός Δεκέμβρης με τα στολίδια και τα δώρα του, με τις λιχουδιές και τα παραμύθια του. Ως πρώτος μήνας του χειμώνα, εγκαινιάζει την εποχή που ακολουθεί. Εποχή που έχει κι αυτή, σίγουρα, τα καλά της. Μας κάνει να νιώθουμε και να εκτιμούμε τη θαλπωρή και τη ζεστασιά του σπιτιού μας, τον ζεστό καφέ ή το τσάι στις αγαπημένες μας κούπες, το γλυκό «χουχούλιασμα» κάτω από τις κουβέρτες, το παιχνίδι και τις αγκαλίτσες με τα ζωάκια μας. Τα αλμυρά και τα γλυκίσματα που απολαμβάνουμε χαζεύοντας ταινίες, με παρεούλα ή και χωρίς, τα κεράκια ρεσό που ίσως ανάβουμε, τα στικ με τις όμορφες ευωδιές που προσδίδουν περισσότερη θαλπωρή και θετική ενέργεια στους χώρους μας. Τα βιβλία που αγοράζουμε για να διαβάσουμε και τα ψώνια γενικά που κάνουμε, τα οποία μας δίνουν χαρά και την αίσθηση της ανανέωσης.
Θα ξεφύγω για λίγο από το θέμα που γράφω, για να πω ότι, σε μέρες που έχει πολύ κρύο και δυσμενείς εξωτερικές συνθήκες, ο νους μου πηγαίνει πάντα στους ανθρώπους που δεν έχουν μια στέγη, ένα σπίτι, και με λυπεί πολύ αυτή η σκέψη… Θεωρώ απαράδεκτο το γεγονός ότι, στον πλανήτη μας, έχουν αφεθεί άνθρωποι στην τύχη τους εν έτει 2024 και οι κυβερνήσεις δεν έχουν φροντίσει ακόμη να μην υπάρχουν πουθενά άστεγα άτομα, αλλά όλες και όλοι να έχουν το αυτονόητο: μια στέγη, ένα σπίτι! Τουλάχιστον, χάρη στην ευαισθησία κάποιων ανθρώπων, δήμων, Μ.Κ.Ο., οργανώσεων και φορέων, ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι χώροι όπου μπορούν να πάνε οι άνθρωποι που το χρειάζονται, ειδικά τις ημέρες των ακραίων καιρικών φαινομένων. Οπότε, αν δούμε κάποιο άστεγο άτομο, μπορούμε να το ενημερώσουμε και να το παροτρύνουμε να απευθυνθεί στις αντίστοιχες δομές.
Επανέρχομαι τώρα στο θέμα. Έρχεται η Άνοιξη, αυτή η ευλογημένη εποχή που ανθίζει τα πάντα, ακόμη και τις καρδιές μας. Ο καιρός γίνεται καλός, τα λουλούδια ανθίζουν, οι κήποι πρασινίζουν, η μέρα αρχίζει να μεγαλώνει, βγαίνουμε από τα καβούκια μας. Είναι ο πιο ιδανικός καιρός για άφθονους περιπάτους, για βόλτες στη φύση, για εκδρομές, για έστω και μονοήμερες μικρές «αποδράσεις» και για ενασχόληση με χόμπι που αγαπάμε. Γινόμαστε κι εμείς περισσότερο εξωστρεφείς, γινόμαστε περισσότερο αυτό που λέμε «έξω καρδιά», σαν τη φύση. Η Ημέρα της Γυναίκας, η Ημέρα της Μητέρας, η Εργατική Πρωτομαγιά, το Πάσχα, τα στεφάνια του Μάη… Και η άνοιξη, με το τέλος της, μας εισάγει στο υπέροχο καλοκαίρι μας, όπου η μέρα γίνεται ακόμη πιο μεγάλη κι εμείς περισσότερο εξωστρεφείς. Έχουμε μαζέψει χαλιά και κουβέρτες στα σπίτια, αγοράζουμε καινούργια ρούχα για την καλοκαιρινή σεζόν, μαγιό, πετσέτες, αντηλιακά, ντυνόμαστε ελαφρά και ανέμελα. Απολαμβάνουμε τις παραλίες, τις θάλασσες, αφηνόμαστε στη μαγεία και στα οφέλη του νερού και του ήλιου.
Χανόμαστε στη φύση, στα μοναδικά ηλιοβασιλέματα, στην υπέροχη θέα της πανσελήνου στη θάλασσα. Δεν χορταίνουμε τις βόλτες, τις συναυλίες, τα ταξίδια που μπορούμε να κάνουμε — αν βέβαια μπορούμε — και τις διάφορες εκδηλώσεις στις οποίες μπορούμε να παρευρεθούμε. Απολαμβάνουμε τα παγωτά, τα φρέσκα λαχανικά εποχής στις σαλάτες μας, τα καλοκαιρινά φρούτα, τους δροσερούς χυμούς και τα κοκτέιλ. Καθόμαστε περισσότερο έξω, στα μπαλκόνια μας, στις αυλές, στις ταράτσες ή στις βεράντες μας. Όλα τα παραπάνω, μαζί με την καλοκαιρινή άδειά μας, τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο και τις ίσως λιγότερες ημέρες ή ώρες εργασίας (αν και δεν συμβαίνει πάντα αυτό, όπως καταλαβαίνουμε, αφού κάποιοι άνθρωποι εργάζονται το ίδιο ή και περισσότερο τα καλοκαίρια), συνθέτουν τους προσωπικούς μας παραδείσους. Και ξαναέρχεται το φθινόπωρο πάλι και ο ίδιος κύκλος από την αρχή. Γιατί όλα είναι κύκλος. Και αυτή είναι η ομορφιά…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ
ΌΤΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙΣ
ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙΣ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΕΥΤΥΧΙΑ
ΕΝΑ ΜΕΤΡΟ ΣΕ ΟΛΑ
ΥΓΙΗΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ
H OΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΣΟΥ ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑ