0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Μερικές φορές το μυαλό μας, είτε δικαιολογημένα είτε αδικαιολόγητα, πηγαίνει μόνο σε όλα τα αρνητικά «αν», εμποδίζοντάς μας να προχωρήσουμε μπροστά, γεμίζοντάς μας με ανασφάλειες και φοβίες — πολλές φορές παράλογες — παγιδεύοντάς μας σε νοητά κλουβιά που το ίδιο δημιουργεί, με αποτέλεσμα το αυτοσαμποτάρισμα και την απραξία. Ίσως, λόγω παρελθοντικών αρνητικών εμπειριών, να φοβόμαστε να ξαναεμπιστευτούμε και να αγαπήσουμε, με αποτέλεσμα να μη δίνουμε ευκαιρία σε νέα άτομα ούτε καν να τα γνωρίσουμε.
Γιατί όμως δεν σκεφτόμαστε όλα εκείνα τα θετικά «αν»; Κι αν αξίζει; Κι αν είναι καλή περίπτωση; Κι αν δεν έχει σκοπό να παίξει με την ψυχή σου ούτε να σε πληγώσει; Κι αν είναι από εκείνα τα σπάνια άτομα που, αν το αξίζεις, μένουν μια ζωή στο πλάι σου; Κι αν δεν λέει ψέματα, δεν παίζει παιχνίδια και ό,τι λέει το εννοεί και το πράττει; Κι αν η απάντηση είναι ναι; Κι αν έχει τα ίδια θετικά αισθήματα για σένα, απλώς ντρέπεται να κάνει το πρώτο βήμα; Κι αν τα αισθήματα είναι αμοιβαία; Κι αν σε αγαπά; Κι αν σε αγαπά έτσι όπως είσαι, ακριβώς γι’ αυτό που είσαι; Κι αν σε αγαπά ανυπόκριτα, χωρίς κανένα συμφέρον;
Αν δεν το ρισκάρεις, πώς μπορείς ποτέ να μάθεις; Αν δεν κάνεις εκείνο το μικρό βήμα, πώς θα μπορέσεις ποτέ να ξέρεις…; Αν δεν ρισκάρεις λίγο, πώς μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρη; Το να κρύβεσαι πάντως στις «ντουλάπες» σου σίγουρα δεν θα σε βοηθήσει. Ούτε και το «τι θα πει ο κόσμος».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
ΘΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΟΤΑΝ ΈΡΘΕΙ;
Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΣΕ ΒΡΕΙ