Πως ξεχωρίζουμε το γνήσιο από το δήθεν στην πνευματικότητα.
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Κάθε ύπαρξη βιώνει με διαφορετικό τρόπο αυτό που λέμε εσώτερη πνευματικότητα και έχει διαφορετικό τρόπο να την εκφράζει. Όμως καλό είναι να ξεχωρίζουμε το γνήσιο από το δήθεν· το επιφανειακό από το ουσιώδες. Την πνευματικότητα μπορείς περισσότερο να την βιώνεις, παρά να γράφεις για αυτήν. Είναι κυρίως βίωμα, και αυτό επειδή ο πνευματικός κόσμος, η ενέργεια και το άυλο με τις όποιες εμπειρίες δεν μπορεί να χωρέσει και να εκφραστεί πλήρως σε ανθρώπινες λέξεις, ακόμα κι αν κάθε τόσο γράφουμε ολόκληρα κείμενα.
Κάποτε με είχαν ρωτήσει πώς ξεχωρίζουμε το γνήσιο από το δήθεν. Πώς ξεχωρίζουμε, για παράδειγμα, μια καλή δασκάλα/δάσκαλο στο Ρέικι, τη γιόγκα, το θήτα χιλιγκ, τις ενεργειακές θεραπείες γενικά, από μια δασκάλα/δάσκαλο μη καλή/καλό. Πώς καταλαβαίνουμε αν η Δασκάλα ή ο Δάσκαλος μας, ανήκει πραγματικά στο Φως, ή αν έχει όντως φωτιστεί. Κάποτε με είχαν ρωτήσει επίσης και κάτι που παλιότερα ήταν και δική μου απορία: πώς ξέρουμε αν μια δασκάλα ή ένας δάσκαλος δεν είναι «σκοτεινός / σκοτεινή» παριστάνοντας τον φορέα φωτός και αν σε κάθε συνεδρία πράττει ενεργειακά το καλό μας ή αν κακοποιεί τη δύναμή της/του ύπουλα για λάθος σκοπούς και εις βάρος μας.
Η απάντηση είναι απλή: Οι πάντες διακρίνονται από τις πράξεις τους και από τις συνέπειες αυτών των πράξεων.
Αν για παράδειγμα κάνεις μια συνεδρία για την αντιμετώπιση μιας δικής σου προσωπικής (σύμφωνα πάντα με το νόμο της αβλαβειας. η οποία αφορά μόνο σένα) κατάστασης και βλέπεις ότι αντί να βελτιωθεί χειροτερεύει, αυτό κάτι πρέπει να σου πει. Σε αυτήν την περίπτωση συνιστώ να μην συνεχίσεις με τον ίδιο δάσκαλο,δασκάλα ιδίως αν αυτό επαναλαμβάνεται σε κάθε ενεργειακή, θεραπευτική σου συνεδρία.
Να κοιτάς μόνο το ουσιαστικό: τις πράξεις και τα αποτελέσματα. Μην κοιτάς την εμφάνιση ούτε τα όμορφα λόγια. Το να λέει κάποιος ωραίες φιλοσοφίες χωρίς να τις συνοδεύει με φωτεινές και όμορφες πράξεις δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Όσο για την εμφάνιση, ούτε αυτή λέει κάτι. Ο καθένας μπορεί να παρουσιάσει μια «πνευματώδη» εικόνα, να φορά new age ρούχα και φυλαχτά, να αφήσει μακριά μαλλιά ή μούσια, να φωτογραφίζεται στη φύση ή αγκαλιά με ζώα. Όλα αυτά, όμως, είναι μια εικόνα —και αν δεν συνοδεύονται από το αντίστοιχο εσωτερικό περιεχόμενο, αποκαλύπτουν απλώς υποκρισία ή ιδιοτέλεια.
Και κάτι ακόμη: όποια ή όποιος κακοποιεί τη δύναμή του/της, δηλαδή τη χρησιμοποιεί για μη καλούς σκοπούς, στο τέλος τη χάνει. Χάνει όλα τα πνευματικά χαρίσματα που έχει. Αυτός είναι Πνευματικός Νόμος.
Πέρα όμως από τις πράξεις, υπάρχουν και άλλα ανησυχητικά σημάδια που μπορείς να παρατηρήσεις σε μη γνήσιες ενεργειακές ή πνευματικές δασκάλες και δασκάλους. Όπως η έλλειψη ταπεινότητας. Το γνήσιο και το αληθινά σπουδαίο δεν μπορεί παρά να είναι ταπεινό στους τρόπους του. Η σωστή δασκάλα ή ο σωστός δάσκαλος δεν θεωρεί τον εαυτό της/του τέλειο ή ανώτερο. Και αυτό όχι μόνο επειδή γνωρίζει πως δεν είναι αλάνθαστη/αλάνθαστος ως άνθρωπος —όπως οι Πάπες κάποτε θεωρούσαν αλαζονικά τους εαυτούς τους— αλλά και επειδή ξέρει ότι όσο ζει θα συνεχίσει να μαθαίνει. Πως έχει να μάθει νέα πράγματα ακόμη και από τις μαθήτριες και τους μαθητές του.
Αρετές και χαρίσματα υπάρχουν μέσα σε όλες, όλα, όλους. Διαφορετικά μεν, αλλά ισάξια και πολύτιμα. Η κάθε ύπαρξη έχει τα δικά της. Μενει μόνο να τα ανακαλύψει, βαδίζοντας το μονοπάτι της αυτογνωσίας. Στο κάτω κάτω, μέσα μας βρίσκονται όλες οι απαντήσεις και όλα όσα αναζητάμε: η αγάπη, η υγεία, η ευημερία, η ευτυχία, η πληρότητα, η αφθονία —δώρα, αξίες και χαρίσματα που κουβαλά η κάθε ψυχή, τα λεγόμενα εκ γενετής της δικαιώματα.
Στην ουσία, το “πολύτιμο πετράδι”, ο διαλογισμός, το εκκρεμές, το σύμπαν… είμαστε εμείς οι ίδιες και οι ίδιοι. Είναι ο νους μας και η δύναμή του. Χρησιμοποιώντας, όμως, όλα αυτά τα εργαλεία εξασκούμαστε, εργαζόμαστε και προχωράμε. Γιατί κάθε μας βήμα μάς οδηγεί ομαλά στο επόμενο· στην εξέλιξη, στην πνευματική πρόοδο. Από το 1 θα πας στο 2. Δεν μπορείς να πας απευθείας στο 3. Κάθε βήμα απαιτεί πνευματική δουλειά και χρόνο με την εαυτή/εαυτό σου.
Οπότε ο διαλογισμός, οι ενεργειακές πέτρες, οι εισπνοές/ εκπνοές, οι ασκήσεις, οι καθαρισμοί, οι θετικές δηλώσεις —όλα είναι πρακτικά εργαλεία και πάντα χρήσιμα, μέχρι να κατανοήσεις στο τέλος ότι όλα αυτά οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα: η δύναμη βρίσκεται μέσα σου και όχι σε εξωτερικούς παράγοντες. Ότι στην ουσία το εργαλείο που κινητοποιεί όλα τα άλλα εργαλεία, είναι ο νους σου, η σκέψη σου.
Και αυτό θέλει πραγματικά να μας διδάξει κάθε γνήσια δασκάλα ή δάσκαλος: να πιστέψουμε στη δύναμη μέσα μας και να μην εξαρτόμαστε από άλλους. Επειδή η δύναμη σου, είσαι εσύ.
Θυμήσου: όσο κι αν διψάς, αν πιεις βρώμικο, ακατάλληλο, δηλητηριώδες νερό, θα πεθάνεις. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και πνευματικά. Η ψυχή σου διψά για απαντήσεις, για αναζήτηση, για γνώση και σοφία. Αλλά αν “πιεις” βρώμικο, δηλητηριασμένο πνευματικό νερό, δεν θα ωφεληθείς· αλλά θα βλαφτείς. Γι’ αυτό αναζήτησε πάντα μόνο το καθάριο, το γνώριμο,το ατόφιο, το γνήσιο,το ασύγκριτο, το μοναδικό νερό αυτό που αναγνωρίζει μονάχα η ψυχή σου. Διότι όλες οι πηγές δεν είναι καθάριες, ούτε ασφαλής. Δεν είναι ίδιες και δεν έχουν μέσα τους το σωτήριο νερό που λαχταράς, που γυρεύει η ύπαρξη σου.
Και θυμήσου να ακούς πάντα τη φωνή μέσα σου. Μην αγνοείς ποτέ το ένστικτό σου. Εκτός από το ότι θα σε προφυλάξει από κινδύνους, θα σου δείχνει και τι είναι το γνήσιο και τι το αντίγραφο· το αληθινό από το δήθεν· την ουσία από την επιφάνεια· το πρωτότυπο από το πιθηκίζον αντίγραφο· το πραγματικά φωτεινό από το «δήθεν» φωτεινό· τη σοφία από την ψευδοσοφία.
Και αν κάτι δεν σου αρέσει σε κάποια πνευματική ή ενεργειακή δασκάλα ή δάσκαλο, μην συνεχίζεις μαζί της ή μαζί του. Συνέχισε το δικό σου μονοπάτι και το σύμπαν θα φροντίσει για τα πάντα, οδηγώντας σε στον δρόμο της ψυχής σου.
