0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Κάθε ύπαρξη βιώνει με διαφορετικό τρόπο αυτό που λέμε εσώτερη πνευματικότητα και έχει διαφορετικό τρόπο να την προσεγγίζει και να την εκφράζει. Το ταξίδι προς τη γνώση και εξέλιξη είναι κυρίως βίωμα. Η ενέργεια και το άυλο δεν μπορεί να χωρέσει και να εκφραστεί πλήρως σε ανθρώπινες λέξεις, ακόμα κι αν κάθε τόσο γράφουμε ολόκληρα κείμενα. Παλιότερα με είχε ρωτήσε μια φίλη, πώς ξεχωρίζουμε το γνήσιο από το δήθεν. Ερώτημα που ήταν και δικό μου, πριν πολύ καιρό. Πώς ξεχωρίζουμε, για παράδειγμα, μια σωστή ενεργειακή θεραπεύτρια/θεραπευτή ή γενικά δασκάλα/δάσκαλο. Πώς καταλαβαίνουμε αν έχει όντως θετική και φωτεινή επίδραση και παρουσία στις ζωές μας.
Η απάντηση είναι απλή:
Οι πάντες διακρίνονται από τις πράξεις τους και από τις συνέπειες αυτών των πράξεων. Αν για παράδειγμα κάνεις μια συνεδρία για την αντιμετώπιση μιας δικής σου προσωπικής κατάστασης (κατάσταση που αφορά μόνο εσένα και σύμφωνα πάντα με το νόμο της Αβλάβειας) αλλά βλέπεις ότι αντί να βελτιωθεί χειροτερεύει, τότε αυτό κάτι πρέπει να σου πει. Σε αυτήν την περίπτωση καλό θα είναι να το ψάξεις περισσότερο και μάλλον να μην συνεχίσεις με την ίδια ενεργειακή θεραπεύτρια/ θεραπευτή ή δασκάλα/δάσκαλο. Ιδίως αν αυτό επαναλαμβάνεται σε κάθε ενεργειακή θεραπευτική σου συνεδρία, ή σεμινάριο, οτιδήποτε.
Το μόνο ουσιαστικό είναι οι πράξεις και τα αποτελέσματα. Μην κοιτάμε την επιφάνεια και την εμφάνιση κάποια/κάποιου, ούτε τα όμορφα λόγια. Δεν πρέπει ποτέ να είναι αυτά τα κριτήρια μας, όταν αναζητούμε ανθρωπο για να ξεκινήσουμε τις συνεδρίες μας. Γενικά καλό είναι να μην βασιζόμαστε στην εικόνα. Το να λέει κάποιος ωραίες φιλοσοφίες για παράδειγμα, χωρίς να τις συνοδεύει με τις ανάλογες συνεπείς συμπεριφορές και πράξεις, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Ο καθένας μπορεί να παρουσιάσει μια «πνευματώδη» εικόνα, να φορά new age ρούχα και φυλαχτά, να αφήσει μακριά μαλλιά ή μούσια, να φωτογραφίζεται στη φύση ή αγκαλιά με ζώα. Όλα αυτά, όμως, είναι μια εικόνα —και αν δεν συνοδεύονται από το αντίστοιχο εσωτερικό περιεχόμενο, αποκαλύπτουν απλώς υποκρισία ή ιδιοτέλεια.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να σημειώσω πως όποια ή όποιος κακοποιεί τη δύναμή του/της, δηλαδή τη χρησιμοποιεί για λάθος και αρνητικούς σκοπούς προς βλάβη άλλων, ιδίως προς άτομα που δεν της/του έχουν προκαλέσει κανένα κακό, στο τέλος την χάνει. Χάνει όλα τα πνευματικά χαρίσματα που έχει. Αυτός είναι Πνευματικός Νόμος. Και καλό είναι να το θυμόμαστε. Ότι είδους ενέργεια βγάζουμε προς τα έξω, με τις σκέψεις μας, τους λόγους μας, τις προθέσεις και τις πράξεις μας, επιστρέφει πάντα σε εμάς. Όποτε καλό είναι να μην βγάζουμε προς τα έξω ενέργειες που δεν θα θέλαμε ποτέ να επιστρέψουν σε εμάς.
Υπάρχουν και άλλα ανησυχητικά σημάδια όμως που μπορείς να παρατηρήσεις σε κάτι μη γνήσιο. Όπως η έλλειψη ταπεινότητας. Το αυθεντικό δεν μπορεί παρά να είναι ανυπόκριτα ταπεινό στους τρόπους του. Η σωστή δασκάλα και ο σωστός δάσκαλος δεν θεωρεί ότι είναι τέλεια/τέλειος. Και αυτό όχι μόνο επειδή γνωρίζει πως δεν είναι αλάνθαστη/αλάνθαστος ως άνθρωπος —όπως οι Πάπες κάποτε θεωρούσαν αλαζονικά τους εαυτούς τους— αλλά και επειδή ξέρει ότι όσο ζει θα συνεχίσει να μαθαίνει. Πως έχει να μάθει νέα πράγματα ακόμη και από τις μαθήτριες και τους μαθητές της/του.
Αρετές και χαρίσματα υπάρχουν μέσα σε κάθε άτομο. Διαφορετικά μεν, αλλά όλα πολύτιμα. Η κάθε ύπαρξη έχει τα δικά της. Μένει μόνο να τα ανακαλύψει, βαδίζοντας το μονοπάτι της αυτογνωσίας. Στο κάτω κάτω, μέσα μας βρίσκονται όλες οι απαντήσεις και όλα όσα αναζητάμε: η αγάπη, η υγεία, η ευημερία, η ευτυχία, η πληρότητα, η αφθονία —δώρα, αξίες και χαρίσματα που κουβαλά η κάθε ψυχή, τα λεγόμενα εκ γενετής δικαιώματα. Στην ουσία, το “πολύτιμο πετράδι”, ο διαλογισμός, το εκκρεμές, το σύμπαν… είμαστε εμείς. Είναι ο νους μας και η δύναμή του.
Χρησιμοποιώντας, όμως, όλα αυτά τα εργαλεία εξασκούμαστε, εργαζόμαστε και προχωράμε. Κάθε μας μικρό βήμα μας οδηγεί ομαλά στο επόμενο· στην εξέλιξη, στην πρόοδο. Από το 1 θα πάμε στο 2. Δεν μπορούμε να πάμε απευθείας στο 3. Κάθε βήμα απαιτεί χρόνο, εξάσκηση και δουλειά με τις εαυτές και τους εαυτούς μας. Οπότε ο διαλογισμός, οι ασκήσεις αναπνοών, οι ενεργειακοί καθαρισμοί, οι θετικές δηλώσεις —όλα είναι πρακτικά εργαλεία και χρήσιμα μέσα, μέχρι να κατανοήσουμε στο τέλος ότι όλα αυτά οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα: η δύναμη βρίσκεται μέσα μας και όχι σε εξωτερικούς παράγοντες. Ότι στην ουσία το εργαλείο που κινητοποιεί όλα τα υπόλοιπα εργαλεία, είναι ο ίδιος μας ο νους, η σκέψη και η πρόθεση.
Και αυτό θέλει πραγματικά να μας διδάξει κάθε καλοπροαίρετη δασκάλα ή δάσκαλος: να πιστέψουμε στη δύναμη εντός μας. Αν πιεις βρώμικο, ακατάλληλο νερό για παράδειγμα, θα αρρωστήσεις και θα κινδυνέψει η ζωή σου. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και πνευματικά. Γι’ αυτό ακριβώς είναι ωφέλιμη, πολύτιμη η διάκριση και η επιλεκτικότητα. Ας ζητάμε λοιπόν πάντα μόνο το καθάριο,το γνήσιο, το γνώριμο και το ασφαλές νερό, αυτό που αναγνωρίζει η ψυχή. Και ας ακούμε πάντα τη φωνή μέσα μας. Μην αγνοούμε ποτέ το ένστικτό μας. Εκτός ότι είναι ασπίδα έναντι κάθε κινδύνου, είναι και η καθοδήγηση μας. Μας φανερώνει τι είναι γνήσιο και τι αντίγραφο· το αληθινό από το δήθεν· την ουσία από την επιφάνεια· το πρωτότυπο από το πιθηκίζον αντίγραφο· το πραγματικά φωτεινό από το «δήθεν» φωτεινό· τη σοφία από την ψευδοσοφία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
ΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΜΕΣΩ “ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ”