0:00
Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.
Υπάρχουν γενικά διάφορες θεωρίες που υποστηρίζουν ότι «όλοι είμαστε ένα», ότι η ατομική μας ύπαρξη πρέπει να εκμηδενίζεται μέσα σε μια συλλογική, υποτίθεται, ενότητα. Η αλήθεια είναι πως η ζωή συνδέει τα άτομα, έστω και περιστασιακά, με δεσμούς αλληλεπίδρασης (ανάλογα με τις προσωπικές επιλογές και συνθήκες) ως σε κάποιον βαθμό. Ωστόσο η εμμονική προσκόλληση στο «όλοι είμαστε ένα» τείνει να αγνοήσει το πιο βαθύ μυστήριο του φυσικού και πνευματικού κόσμου: την ατομικότητα, το πρόσωπο.
Η ίδια η φύση μας δείχνει έξαλλου την αξία της μοναδικότητας. Κάθε άτομο, ζώο, φυτό, έχει το δικό του, μοναδικό και ξεχωριστό αποτύπωμα, το δικό του τρόπο. Εχει τη δική του βούληση, το δικό του σκοπό και το δικό του δρόμο να βαδίσει.
Η ατομική ελευθερία και βούληση δεν είναι απλώς ένα θεμελιώδες και εκ γενετής μας, δικαίωμα. Είναι φυσικός και πνευματικός νόμος. Η καταπίεση της ατομικότητας, ακόμη και στο όνομα της συλλογικής ενότητας, έχει δημιουργήσει κοινωνίες δυστυχισμένων και καταπιεσμένων πλασμάτων. Επιπλέον, όταν το «όλοι ένα» επιβάλλεται σαν αυτοματισμός, παραγκωνιζεται η ατομική ευθύνη με ότι αυτό συνεπάγει.
Σε πνευματικό επίπεδο η αξία του προσώπου είναι εμφανής. Κάθε ψυχή είναι μοναδική, με το φως και το σκοτάδι της, με την ικανότητά να δημιουργεί και να αγαπά ό,τι επιθυμεί, ότι επιλέγει. Η συμπαντική πηγή δεν απαιτεί καθόλου την εξάλειψη της ατομικότητας, αλλά την κατανόηση, την εξέλιξη της.
Όταν ακολουθούμε τη δική μας εσώτερη φωνή, ανακαλύπτουμε τις αλήθειες μας και μπορούμε να συνεισφέρουμε στις κοινωνίες όχι απρόσωπα, όχι ως μια άμορφη μάζα, αλλά με προσωπικό στίγμα και υπόσταση. Η αξία του προσώπου, από την άλλη, δεν σημαίνει άκρατο εγωισμό ούτε έλλειψη ενσυναίσθησης. Αντίθετα επιτρέπει την απόλυτη και αυθεντική συνεργασία και σύνδεση με τα υπόλοιπα πλάσματα, γιατί μόνο ό,τι γίνεται συνειδητά έχει πραγματικό νόημα και αξία.
Το προσωπικό στίγμα δεν αντιτίθεται από μόνο του σε καμία σύνδεση ή συνεργασία. Αντίθετα, την ενισχύει. Χωρίς δυνατότητα επιλογής, η ένωση γίνεται επιφανειακή, υποκριτική ή ακόμα χειρότερα, φασιστική επιβολή της εκάστοτε μάζας, είτε πολιτικής, είτε θρησκευτικής, εθνικής, κρατικής κ.λπ., έναντι του ατόμου, των επιλογών του, της βούλησής και των προσωπικών ελευθεριών του. Η ελευθερία επίσης δεν σημαίνει και δεν πρέπει να μετατρέπεται ή να ταυτίζεται (εσκεμμένα ή μη) με την βλάβη άλλων πλασμάτων, την ασυδοσία και το χάος. Αντίθετα, είναι το οξυγόνο και ευλογία για όλα τα πλάσματα και την ανθρωπότητα.
Όποια ή όποιος αρνείται το πρόσωπο, το δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης και της επιλογής, στο όνομα μιας αόριστης (ή μη αόριστης) και πολλές φορές επίπλαστης ενότητας, αρνείται την ίδια την πραγματικότητα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
ΠΩΣ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΓΝΗΣΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΘΕΝ ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ ΜΕΣΩ “ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΩΝ”