You are currently viewing ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑΥΑΓΙΟ…

ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑΥΑΓΙΟ…

0:00

 

Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη.

 

Και άλλο ναυάγιο…Και άλλο ένα σκάφος. Μια βάρκα. Ένα φουσκωτό που βυθίστηκε. Στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο, στις θάλασσες που δεν ησυχάζουν πια. Και άλλες νεκρές γυναίκες, παιδιά, φτωχοί, κατατρεγμένοι άνθρωποι. Άνθρωποι που προσπάθησαν να γλιτώσουν από εξαθλίωση, από πόλεμο, από απελπισία. Άνθρωποι που ποτέ δεν θα μάθουμε τις ιστορίες τους. Τα όνειρά τους. Πού ήθελαν να πάνε.
Ίσως ούτε καν τα ονόματά τους. Πριν οι φουρτούνες τους καταπιούν, κυριολεκτικά και μεταφορικά, είχαν κανονικές ζωές. Καριέρες, σπιτικά, αξιοπρέπεια. Άνθρωποι που είχαν χτίσει τις ζωές τους. Και τώρα, μπορεί να μη τους θρηνήσει κανείς ή να κλάψουν για αυτές/αυτούς κάποιοι/κάποιες από μακριά, αν μάθουν ποτέ τι συνέβη.

Έπεσαν θύματα εγκληματιών.
Δουλεμπόρων. Κυκλωμάτων εκμετάλλευσης του ανθρώπινου πόνου. Αδίστακτων κυκλωμάτων που πλουτίζουν από την απόγνωση, τον φόβο,τον πόλεμο και τη φτώχεια. Και αναρωτιέμαι το πώς μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να κοιμούνται τα βράδια. Με τόσο αίμα στα χέρια τους; Με τόσα ματωμένα χρήματα στους λογαριασμούς τους. Δεν υπάρχει ποσό που να εξασφαλίζει καθαρή συνείδηση. Και με αυτή την κατάρα των ματωμένων χρημάτων, θα ξαπλώνουν τα βράδια όχι για να αναπαυτούν, αλλά για να γυροφέρνουν στα κρεβάτια της ατιμίας τους. Ίσως, κάποια βράδια, να βλέπουν και τα νεκρά πρόσωπα των θυμάτων τους. Ίσως…

Και βέβαια ας μη ξεχνάμε ποτέ ότι πολλές μεταναστευτικές ροές γεννιούνται μέσα από πολέμους και κρίσεις που προκαλούν οι “ισχυροί” του πλανήτη. Από τις πολιτικές των “ισχυρών” και τις «ειρηνευτικές επιχειρήσεις» τους…  Εξίσου ένοχη για την απώλεια τόσων ζωών είναι  και η διαχρονική προτεραιότητα που δίνουν ορισμένα κράτη σε σύνορα, αντί στις ανθρώπινες ζωές…

Υστερόγραφο:

Να βοηθάμε όσο και όπως  μπορούμε τις άνθρωπες και τους ανθρώπους που καταφεύγουν εδώ… Δεν ξέρουμε αν μια μέρα για τον ένα ή τον άλλο λόγο βρεθούμε στις θέσεις τους… Θα θέλαμε σίγουρα όπου κι αν πάμε να μας φερθούν με σεβασμό, ανθρωπιά και αξιοπρέπεια. Εξάλλου η ζωή είναι ρόδα και γυρίζει όπως λένε. Και η ίδια η ζωή επιστρέφει πράξεις και συμπεριφορές. Στο κάτω κάτω, όλες, όλοι, όλα μας είμαστε προσωρινές/ προσωρινοί σε αυτόν τον πλανήτη. Στην ουσία είμαστε όλες και όλοι μετανάστριες και μετανάστες αν το καλοσκεφτείτε…

Copyright © Νέα Θεμίσκυρα – Όλα τα δικαιώματα διατηρούνται