Όχι, ο φεμινισμός δεν είναι εχθρός σου…

Γράφει η Χριστίνα Μαργέτη

Φυσικά και δεν είναι, ούτε τσουβαλιάζει όλους τους άνδρες μαζικά και αδιακρίτως, είναι αυτονόητο αυτό, θέλω να πιστεύω. Η πατριαρχία ξέρετε καταπιέζει όχι μόνο εμάς τις θηλυκότητες, αλλά και τους άνδρες σε πολύ μεγάλο βαθμό, μάλιστα. Γενικά αυτό το σύστημα, καταπιέζει όλα τα πλάσματα στον πλανήτη μας.

Και αυτό συμβαίνει επειδή ακριβώς τους έχει γεμίσει φοβίες και πιέσεις για το πως πρέπει να είναι ένας άνδρας, για το πως θα πρέπει να σκέφτεται και να συμπεριφέρεται. Νοοτροπίες και στερεότυπα του τύπου ό,τι οι άνδρες δεν κλαίνε, δεν κάνουν “γυναικείες” δουλειές, δεν πρέπει να φοράνε ρούχα με “γυναικεία” χρώματα, ότι για να είναι πολύ άντρακλες πρέπει να “πηγαίνουν” με πολλές γυναίκες, ότι δεν αξίζουν αν δεν έχουν ένα πανάκριβο μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητο ή αν δεν βγάζουν πολλά χρήματα, ή ότι δεν είναι άνδρας κάποιος π.χ. αν δεν πηγαίνει για κυνήγι, και άλλα πολλά, δείχνουν ακριβώς τον τεράστιο βαθμό της καταπίεσης, την πλύση εγκεφάλου και την ψυχολογική και συναισθηματική κακοποίηση, την χειραγώγηση που έχουν υποστεί (ειδικά οι άνδρες των προηγούμενων γενεών) από αυτό το σύστημα που ονομάζουμε πατριαρχία, σύστημα που θέλει τους άνδρες άτιμους, αδίστακτους, ικανούς για κάθε κακό, βαρβαρότητα, αναισθησία και απανθρωπιά. Χρειάζεται πολύ δύναμη για να αναπτύξεις δική σου, ελεύθερη κριτική σκέψη και να κρίνεις ένα ένα όλα αυτά που σου έμαθαν από την κούνια σου και θέλει κότσια, θέλει συνείδηση δηλαδή, η αμφισβήτηση. Εκεί είναι η πραγματική δύναμη και όχι στα μπράτσα. Στη σκέψη, τη ψυχή, τη θέληση για αυτοβελτίωση. Η πιο ουσιαστική αλλαγή εξάλλου, ξεκινά πάντα από τα έγκατα μας.

Ποτέ δεν είναι αργά λοιπόν, για να αναπτύξουμε ελεύθερη κριτική σκέψη. Να αναθεωρήσουμε και να γίνουμε, οι καλύτερες εκδοχές των εαυτών μας. Δεν είναι ντροπή να δείχνεις τα συναισθήματα σου, τις ευαισθησίες σου. Ούτε είναι ντροπή, να μπορείς να κατανοείς τυχόν λάθη σου, εσφαλμένες αποφάσεις, αντιλήψεις, πράξεις και να ζητάς συνειδητά συγνώμη όταν πρέπει και εκεί που πρέπει.

Δεν είναι ντροπή το να είσαι ανθρώπινος, να έχεις ενσυναίσθηση και δική σου ανεξάρτητη προσωπικότητα. Η μοναδική ντροπή, είναι το μην είσαι άνθρωπος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *